A teacher says goodbye…

Το χθεσινό βράδυ ήταν για μένα γεμάτο συγκινήσεις. Είχε έρθει η στιγμή της αποφοίτησης μιας τάξης πολύ κοντά στην καρδιά μου. Δεν είναι η πρώτη χρονιά που παρευρίσκομαι σε μια αποφοίτητη του σχολείου στο οποίο δουλεύω, αλλά η έκτη και ίσως η μοναδική που μου προσέφερε τόση συγκίνηση. Τα παιδιά αυτά τα ξέρω και τους διδάσκω έξι ολόκληρα χρόνια.

Πριν την πρόσληψή μου, ήταν η τάξη στην οποία κλήθηκα να διδάξω – άπειρη ακόμα μόλις είχα τελειώσει το μεταπτυχιακό μου – για τον φόνο του Thomas Becket. Οι μαθητές, 1η γυμνασίου τότε με καλοδέχτηκαν τόσο όμορφα, συμμετείχαν με τόση όρεξη στη συζήτηση και με το τέλος του μαθήματος μου χάρισαν ένα τόσο ζεστό χειροκρότημα που ένιωσα πραγματικά υπέροχα παρά το αρχικό αγχός μου.  Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη μέρα, ούτε και τα γεμάτα ενδιαφέρον βλέμματα των μικρών εκείνων τότε παιδιών.

Τα παιδιά όμως μεγάλωσαν, δεν είναι πια παιδιά και μαζί τους μεγάλωσα κι εγώ. Έφτασε η ώρα να αποχαιρετίσω μια τάξη που αγαπώ πολύ. Έφτασε η ώρα να ανοίξουν τα φτερά τους, να προχωρήσουν στο επόμενο κεφάλαιο της ζωής τους. Ο αποχωρισμός είναι γλυκόπικρος. Η χαρά μου για το μέλλον που ξεδιπλώνεται μπροστά τους είναι μεγάλη, αλλά δε λείπει και η θλίψη που δεν θα τους δω και πάλι τον Σεπτέμβρη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη χημεία που είχε αυτή η ομάδα παιδιών, μια χημεία σπάνια και ζηλευτή σε αυτές τις ηλικίες, αλλά και πόσο δεκτική ήταν όταν νέοι μαθητές έρχονταν να προστεθούν σε αυτήν.

Τους εύχομαι μέσα από την καρδιά μου και με όλη μου την αγάπη καλή σταδιοδρομία. Παιδιά αξίζετε το καλύτερο!
Τα λέμε σύντομα,


Last night was full of emotions for me. It was the graduation night of a class very dear to me. It had not been the first time I attended a graduation of the school I work at, but the sixth and probably the only one that had offered me such emotion. I have known and taught these kids for six years. Before my employment, it was the class I was asked to teach – inexperienced as I had just finished my MA – the topic of the murder of Thomas Becket. The students who were then year 1, welcomed me so warmly, participated in the discussion with such fondness and gave me such a warm applause at the end of the lesson, that I felt wonderful despite my initial stress. I will never forget that day and the – full of wonder – eyes  of those young kids.

But those young kids grew up, they are not kids anymore and I grew up with them. It is time to say goodbye to a class I love very much. It is time to spread their wings and move on to the next chapter of their lives. Saying goodbye is bittersweet. My happiness for the future that lies ahead of them is huge, but I can’t help but to feel sadness that I won’t see them again in September. I will never forget the chemistry this group of students had, a chemistry rare in this age and how accepting they were of new students.

I wish them the best from the bottom of my heart.  Guys you deserve the world and it’s yours for the taking!

Talk to you soon,




One thought on “A teacher says goodbye…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s